Graag zou ik vandaag iets met jullie willen delen, puur voor het gesprek, niet om iets te bewijzen. Het volgende heeft gisteren namelijk plaatsgevonden: Ik ben naar de tandarts geweest.
Ja, inderdaad, shocking… Ware het niet dat ik nog altijd gaatjes-vrij ben. Al sinds mijn tienerjaren zo’n beetje. En daar ben ik heel erg blij mee. Mijn tandarts legde gisteren uit dat ze wel ‘oude’ gaatjes zag, maar dat deze zichzelf weer gerepareerd hebben door middel van de mineralen in mijn speeksel. Tanden zijn immers geen dood weefsel. Ze kunnen zichzelf herstellen tot op een zeker punt, net als botten.
En dit zette mij aan het denken. Ik kom meer en meer artikelen tegen over het genezen van gaatjes en tegengaan en zelfs terugdraaien van tandbederf door middel van dieet en suppletie. Vaak wordt dan verwezen naar het boek ‘Genees Tandbederf’ van Ramiel Nagel. Ik heb dit boek ook en ik moet eerlijk zeggen dat ik het een pittig programma vind, wat hij aanraadt.
 |
| Bron Foto |
In het kort: Cure Tooth Decay/ Genees Tandbederf is geschreven door een bezorgde vader die het tandbederf van zijn dochter omkeerde door middel van een streng Weston A. Price dieet. Dit dieet bestaat uit voedingsmiddelen die het lichaam kan gebruiken om schade te herstellen: dierlijke eiwitten, levertraan, gelatine-rijke voeding als bouillon, veel groenten en minimaal fruit. Verder weert hij nagenoeg alle granen en rijst en ook fruit en af en toe een snoepje worden ten strengste afgeraden. Dit dieet is dus puur gericht op herstel en genezing en stoelt op de gedachtegang van de bekende tandarts Weston A. Price die tijdens zijn zoektocht tot bepaalde conclusies over de relatie tussen voeding en tandbederf kwam. Fysieke Degeneratie en Nourishing Traditions zijn twee boeken waarin uitgebreide informatie hierover staat.
Het idee van tanden die kunnen herstellen is voor mij vrij nieuw. Eigenlijk iets van de laatste twee jaar. Mineralen en vitamines A en D spelen hier een grote rol in. De vetzuren zorgen voor een betere opname van de mineralen en in combinatie met een traditioneel voedingspatroon, zou je een prima basis hebben voor zowel gezonde botten als gezonde tanden.
Feit is wel dat tandbederf op steeds jongere leeftijd voor komt. Dit is op zich niet iets van deze tijd. Ik kan me herinneren dat mijn broertje ook altijd gaatjes had en moest vullen. Onze moeder heeft onze melktandjes bewaard en bij mij zat er 1 kies tussen met een vulling. Bij mijn broertje waren er dat meerdere. En dit was in de jaren ’80, ’90. Dus echt niet zo heel erg lang geleden. (Toch? Ik ben toch al niet zó oud, vroeg ze wanhopig)
Maar bij ons op school in de kleuterklassen zie ik toch aardig wat kindjes met zwarte tandjes of hoor ik moeders klagen dat hun kindje alwéér een gaatje moest vullen. Ook de volwassenen nemen het vullen van gaatjes en het kennelijk onvermijdelijke bederf van hun tanden als een vaststaand iets aan. Dat gebeurd nu eenmaal en je kan er niks aan doen. Ik kan me zo voorstellen dat voor veel mensen kennis over de link tussen voeding en tandbederf niet verder rijkt dan dat suiker en zure drankjes als sap en frisdrank tanderosie veroorzaken en de grote boosdoeners zijn die gaatjes veroorzaken.
En die link vind ik intrigerend. Want hoeveel tandartsen zijn er niet die plompverloren vullen en tandsteen verwijderen, zonder erbij stil te staan dat er ook nog een alternatief zou kunnen zijn: namelijk de basis aanpakken. Voeding speelt op zoveel meer vlakken een rol dan alleen het beheersen van de taille-omvang en veel mensen zien die relatie totaal niet. Voeding is vulling geworden en als er lichamelijke klachten ontstaan, dan is er wel een arts die de symptomen kan bestrijden. Gebitsklachten horen hier ook bij.
Toch zijn de verhalen die ik over het herstellen en terugdringen van tandbederf lees, meestal van mensen die hier heel intensief mee bezig gaan. Het protocol dat Ramiel Nagel aanbeveelt is best pittig. Ik besloot al vrij snel dat dat voor ons gewoon niet te doen is. Praktisch, financieel en qua tijd. Maar is de manier van Ramiel Nagel de enige manier om je tanden gezond en sterk te houden? Of spelen er ook nog andere factoren? Want zoals ik al zei: in mijn gebit was er sprake van herstelde gaatjes en ik volg zeker niet de aanwijzingen van bovengenoemde!
Nu begrijp ik dat dit onderwerp een beetje geitenwollensokken-achtig aandoet. Het wordt immers niet onderbouwd door prachtige studies en dit artikel heb ik puur vanuit mijn eigen ervaring en mening geschreven, gebaseerd op wat 1 tandarts mij vertelde. Maar dat hoeft niet te betekenen dat we dit idee daarom maar terzijde moeten schuiven! Ik vind het juist een prettige gedachte dat ik zelf meer kan doen aan de gezondheid van mijn gebit en dat van mijn kinderen dan alleen poetsen en flossen.
Ter afsluiting nog een leuk artikel over kokosolie en het tegengaan van tandbederf (Engels)
En nu ben ik dus erg benieuwd naar jullie meningen/ ervaringen hierover. Is deze gedachte nieuw voor je? Of heb je een soortgelijke ervaring? Ken je het boek van Ramiel Nagel toevallig? Wat vond jij er van?
© 2010-2015 Eet Goed, Voel je Goed. ALL RIGHTS RESERVED.
