Gratis Eten: Paardebloem

In deze tijd van het jaar spruit het ‘onkruid’ overal tussenuit en ben je haast dagelijks bezig om je tuin een beetje bij te houden. Maar wat als je het nou niet als onkruid zou beschouwen en gecombineerd met een bij-vriendelijke tuin, je eigenlijk gratis ‘biologische’ groenten in je tuin hebt groeien? Onkruid werd eeuwenlang gezien als precies dat: groenten. Ze zijn voedzaam, helend en eigenlijk best wel lekker.

We zijn de laatste paar decennia alleen verwend met zachte, zoete groenten waar je niet veel moeite voor hoeft te doen met kauwen en proeven. Maar met het gegeven dat reguliere groenten en fruit steeds minder voedingswaarden hebben, kan het best interessant zijn om buiten de plantenbox te denken en te genieten van wat er vrijlijk in de natuur groeit en bloeit. En aangezien het vandaag mooi weer is, beginnen we met een bijzonder zonnig exemplaar:

De Paardebloem

.

Volgens Natuurlijkerwijs bevat paardebloem: ‘Bitterstoffen, sesquiterpeenlactonen, triterpenen, stereol, flavonoïden (quercetine, luteoline, apigenine, isorhamnetine), polysaccharides, coumarinen (cichoriine en aesculine), vitaminen C, D, E, verschillende B vitaminen, choline, carotenen, kalium, natrium, magnesium, ijzer, koper, zink, calcium.

Als geneeskruid gebruikt men de bladeren en de wortel.

Eigenschappen (wortel):
Leverversterkend, galopwekkend, laxerend, ontgiftend.

Eigenschappen (bladeren):
Urinedrijvend, zuiverend.

Uitwendig:
Het melkachtige sap uit de stengels werkt, bij intensief gebruik, tegen wratten.

Inwendig:
De wortel is het meest heilzaam voor de lever. Gebruik het bij leverproblemen, ontstekingen van de galblaas, lichte geelzucht, indigestie, chronische constipatie en constipatie tijdens de zwangerschap.
Het blad bevorderd het urineren. Gebruik het bij urineretentie, nierstenen, bedwateren (neem het dan ’s ochtends) en bij blaasontsteking (in combinatie met andere kruiden).

De wortels en de bladeren samen worden vanwege hun heilzame werking op lever en nieren, toegepast om het lichaam te ontgiften. Door deze werking is de plant ook goed bij chronische pijnklachten, reumatiek, artritis en huidaandoeningen.’

Maria Treben verteld in ‘Gezondheid uit de Apotheek van God: ‘Meng oogst de bladeren voor de bloei, wortels in de lente en de herfst de stengels in de bloeitijd. De hele plant is heel geneeskrachtig. Zelf ben ik gewend in de lente de hele plant als sla op tafel te brengen, of ’s avonds bij mijn brood een salade gemengd met aardappelen en gegarneerd met halfhardgekookte eieren. Toen ik een kuur deed in Joegoslavië, kregen de gasten, naast andere verse slasoorten, een schoteltje paardebloem op tafel. De dokter, een beroemde leverspecialist, vertelde mij, toen ik om de reden vroeg, dat de paardebloem de lever zeer gunstig beïnvloedt.’

De smaak van de bladeren en stengels is licht-bitter, witlofachtig. De bloemen smaken zoet en doen het goed in gelei. De jonge bladeren zijn het lekkerst. Leg ze voor gebruik eerst 15 minuten in zout water om wat van de bitterheid af te zwakken. Serveer ze vervolgens als salade met een dressing op basis van olijfolie, citroensap, zout en peper.

Maria Treben maakt een siroop van paardebloemen. ‘Vier handen vol paardebloemen doet men in een liter koud water. Deze brengt men langzaam aan de kook. Hierna neemt men de pot van het vuur en laat men het een nacht staan. De volgende dag giet men alles door een zeef., laat deze uitlekken en perst met beide handen de bloemen goed uit. In dit sap doet men een kilo ruwe suiker en een halve citroen in schijfjes gesneden (zonder schil, tenzij onbespoten). Men roert alles goed door elkaar… Men zet de pot zonder deksel op het vuur. Om alle vitaminen te behouden, schakelt men op de laagste vlam. Zo verdampt het water zonder te koken. Men laat de massa één of twee keer afkoelen om na te gaan of de siroop stijf genoeg is. Het mag niet te dik worden, omdat het anders na lange tijd zou versuikeren; maar ook niet te dun, want dan zou het zuur kunnen worden. Het moet een echte dikke siroop zijn, die op een broodje of op de boterham heerlijk smaakt.’

Wij spuiten geen gif meer in onze tuin. Ik pluk de paardebloemen dus zo uit de tuin. Maar als je geen tuin of geen paardebloemen in de tuin hebt, vind je ze vrijwel overal in het wild. Pluk niet te dicht langs wegen en landbouwgrond, maar ga het bos in of zoek het strook groen in jouw dorp of stad op. Bewaar geplukte kruiden in een mand of stoffen tas. Plastic tassen zorgen ervoor dat de kruiden gaan zweten en snotterig worden. Was de kruiden goed zodra je thuis bent en droog ze in een sla-droger of met een theedoek. Je hebt het meest profijt van de voedingswaarde als je ze dan ook vrij snel opeet. Want laten we wel wezen, er groeit genoeg dus als je tekort komt, ga je gewoon weer een rondje lopen!