Suiker-Pauze voorbij?

Goed, het is officieel: Ik ben 33 en gisteren ‘mocht’ ik een stuk taart van mezelf. Dat heb ik niet gedaan.

Ik heb eergisteren namelijk een ontzettend lekkere advocaat tiramisu bij Graaf Kukel II in Vollenhove gehad (even een shout out, want het was echt heel erg lekker en goed). Simon nam mij mee uit eten als verjaardagscadeau. Oma paste op, dus we hadden de avond voor onszelf. Wilde zalm, Angus biefstuk en tiramisu als dessert stonden op het menu. Een supergeslaagde avond!

Maar ik ben nu twee dagen verder en vandaag doe ik het rustig aan. Rustig is relatief, maar in dit geval heb ik het over eten. Even pas op de plaats. Want eigenlijk vond ik die suikerpauze wel erg plezierig. Niet dat ik de illusie heb dat ik dit voor altijd heel streng vol kan houden, maar de bewustwording van wat ik allemaal eet en hoeveel ik eigenlijk snoepte, heeft mijn ogen weer geopend.

Wat ik ontdekt heb:

• Citrusfruit is heerlijk! Ik kan geen dag zonder mandarijnen, sinaasappels en grapefruits. De zure smaak trekt me enorm en helpt me door moeilijke momenten heen.
• Ik kan langer zonder eten. Ik geloof niet in 3/6/9 maaltijden op een dag. Ik denk dat je moet eten wanneer je honger hebt. Maar dit wordt lastig wanneer je lichaam gewend is om ‘gevoed’ te worden met snelle suikers. De dips zijn dan erg en dan is het moeilijk om 4 tot 6 uur door te werken zonder echt honger te hebben. Simon eet twee dagen per week niet (vasten) en het lukt me nu om hier deels in mee te doen. Een teken dat mijn bloedsuikerspiegel zichzelf prima in stand kan houden!
• Ik heb een cirkel doorbroken. Het is erg makkelijk om maar te blijven snaaien de hele dag door en van snack naar snack te leven. Door te kiezen voor voedsel dat voedt, is de drang naar zoet verdwenen.
• Ik slaap heerlijk! Geen rare dromen, om één uur ’s nachts wakker worden, ’s ochtends nog een katergevoel hebben… Niks van dit alles. Gewoon lekker rond elf uur in slaap vallen en om half acht wakker worden, klaar voor de dag. Ik ben geen ochtendmens! Maar het scheelt al enorm veel als ik de dag gewoon kan beginnen zonder eerst bij te moeten komen. Plus, ik kan nu later ontbijten, op een rustig moment, omdat ik niet schreeuw van de honger als ik wakker word.
• Meer energie. Inkoppertje, maar wel erg waar. Ik heb gewoon zí­n om in de tuin te werken, het dorp door te lopen en een eind te gaan fietsen. Dit werkt een goede nachtrust natuurlijk ook weer in de hand!
• Betere concentratie. Iets dat bij mij heel snel verdwijnt als ik teveel snoep, is concentratie. Ik doe wel dingen, maar eigenlijk een beetje doelloos. Ik geniet nu van meer productiviteit en een helder doel voor ogen wat ik elke dag/ week/ maand gedaan wil hebben.

Dus is de Suiker-Pauze voorbij? Ja en nee. Eigenlijk ga ik er stiekem gewoon mee door, maar ik wil het niet meer ‘pauze’ noemen. Misschien dat ik gewoon ga proberen om tot onze vakantie van dit jaar 99% van de tijd niet te snoepen. Geen gek idee, lijkt mij!

En hoe gaat het met jullie? Gaan jullie door? Beginnen jullie opnieuw? Heb jij ook een doel/ streven? Deel het hieronder!