Ja, dat lezen jullie goed! Ons huis staat officieel te koop! Ein-de-lijk! We willen graag verhuizen naar een vrijstaand huis en liefst buiten een dorp, als ons dat gegeven wordt. We zoeken de ruimte op, letterlijk en figuurlijk. Niet dat dat een makkelijke beslissing was. Degenen die ons kennen, weten dat we vaker voor de keuze hebben gestaan of we zouden verhuizen of niet en steeds waren er factoren die ons toch van die beslissing af deden zien. Nu loopt alles mooi in elkaar over en is het voor ons duidelijk dat nu het juiste moment is om dit te doen.
Dus ja, het huis waar Eet Goed Voel je Goed in begon, staat te koop! De keuken heeft daarmee de grootste rol gespeeld uiteraard. Vele uren van bakken, koken en experimenteren. Maar ook de grote, witte vensterbank aan de voorkant van ons huis. Omdat het licht daar zo mooi naar binnen valt. Die vensterbank was vaak de achtergrond voor mijn foto’s. En uiteraard de vele plekken waar ik het eigenlijke schrijfwerk heb gedaan. Ik ben begonnen in de achterkamer, aan de tafel met een laptop. De upgrade naar een bureaukast was erg plezierig! Een nieuwe laptop en het verplaatsen van dat bureau waren hoognodig, want de achterkamer werd meer en meer als eetkamer gebruikt. Opgroeiende kinderen vinden het fijn om aan de tafel te eten ’s avonds!
Toen we de kamers omwisselden (we hebben twee kamers beneden, door de originele schuifdeuren verdeeld) en de voorkamer een soort van eetkamer/ werkkamer werd, was ik in de zevende hemel. De flow van het huis was perfect en als ik ’s middags nog moest werken, konden de kids aan de tafel achter me huiswerk doen of wat tekenen of wat dan ook.
Inmiddels heb ik mijn eigen kantoortje boven. Lekker koel aan de voorkant van het huis. Met een deur om niet alleen mijn computer te verbergen, maar om me zelf ook even helemaal (oké, bijna helemaal) te onttrekken aan het geluid van kinderen met vrienden en een man die wederom z’n sleutels niet kan vinden.
We hebben al jaren een sleutelkastje. Is nooit van plaats verwisseld…
Aankomende oktober wonen we er 13 jaar. Dertien wordt ook wel gezien als het getal van de verandering. Wij zijn op vrijdag 13 mei getrouwd. Dertien is bijzonder voor ons! In die dertien jaar is er behoorlijk wat gebeurd en veranderd. Niet alles was even fijn en met de verhuizing zullen die gebeurtenissen echt herinneringen worden en veel minder tastbaar zijn. Een beetje weemoed is wel op zijn plek denk ik. Maar volgens mij is dat een goed iets. Weggaan om negatieve redenen, dat moet je niet willen.
Nee, we kijken vooruit. De kinderen worden groter, ik ga meer tijd aan verschillende projecten besteden, Simon heeft weer tijd om aan zijn hobby’s te besteden en heeft behoefte aan meer ruimte om zich heen om lekker te kunnen ontspannen en zijn ding te doen. Ik vind het echt ontzettend spannend, want ik heb nog niet eerder een huis verkocht, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het helemaal goed komt.
Als jullie het leuk vinden, is dit de link naar de verkoopsite van ons huis. Kunnen jullie even heerlijk ongegeneerd ‘guzen’ 😉 Enne, als jullie het zouden willen delen, zou dat helemaal top zijn!
Zodra er meer nieuws te melden is, laat ik het weten. Tot die tijd: ‘fingers crossed’!
